ดอกไม้ที่ล่วงหล่น

posted on 28 Mar 2014 10:47 by deathmoon in Diary

บ่ายแก่ๆในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลมีคนไข้มารับบริการประปรายไม่มากไม่น้อย มีทั้งคนไข้ทั่วไปที่มารับบริการด้วยอาการไข้ไอเจ็บคอ คนไข้อุบัติเหตุที่มีทั้งอุบัติเหตุจากการทำงาน อุบัติเหตุจากการจราจร อาการหนักเบาแตกต่างกันไป แต่บ่ายวันนี้มีหนึ่งรายที่ต่างจากรายอื่น

          สาวน้อยวัย 15 ปีมาด้วยอาการ อ่อนแรง เวียนศีรษะ มีเลือดไหลออกมาทางช่องคลอด นี้คือประวัติที่ได้รับจากสาวน้อยที่นอนอ่อนแรงอยู่ตรงหน้า แรกรับ ชีพจรเบาหวิวนับได้ 128 ครั้งต่อนาที ระดับความดันโลหิต 90/58 มิลลิเมตรปรอท หายใจแผ่วเบา ริมฝีปากแห้งผาก ดูแลให้สารน้ำ ให้ออกซิเจน ประสาน 1669 ให้ติดต่อรถจากโรงพยาบาลมารับคนไข้ ในระหว่างรอฉันจึงพูดคุยกับคนไข้เพื่อค้นหาสาเหตุของปัญหาที่ทำให้เธอต้องมานอนอยู่ตรงหน้าฉันในตอนนี้

          พยาบาล “หนูบอกพี่ได้ไหมว่าหนูไปทำอะไรมา เล่าให้พี่ฟังหน่อยได้ไหมคะ”

          คนไข้ ลืมตาขึ้นมาอย่างอยากเย็น น้ำตาคลอในดวงตาที่ไร้แววของความสดใสในวัยสาว ก่อนจะเอ่ยปากระบายสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ “หนูไปทำแท้งมา หนูไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ หนูเสียใจ หนูกลัว กลัวพ่อแม่รู้ กลัวว่าเขาจะไม่รักหนู หนูกลัวหนูตาย พี่ช่วยหนูด้วย” สองมือของสาวน้อยจับมือฉันไปเกาะกุมไว้ เหมือนต้องการให้มีใครสักคนมาเป็นหลักให้ได้พักพิง เปรียบไปคงคล้ายกับคนกำลังจะจมน้ำแค่ฟางเส้นเล็กๆลอยผ่านหน้ามาก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ เพื่อหวังยืดเวลาต่อลมหายใจของตนให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้

          พยาบาล “พี่ต้องส่งน้องไปโรงพยาบาลนะ ที่นั้นคุณหมอจะดูแลน้องอย่างสุดความสามารถ อย่าได้วิตกกังวลไปเลย พี่จำเป็นต้องบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่ของน้องรู้นะ เพราะอาการของน้องจะว่าไปก็อันตรายมาก ถ้าหากเลือดยังไม่หยุดไหล นอกจากให้น้ำเกลือก็อาจจะต้องให้เลือดด้วย น้องจะยอมให้พี่บอกเรื่องนี้กับพ่อและแม่ของน้องไหม”

ฉันใช้มือลูบเบาๆไปที่หน้าผากของสาวน้อยตรงหน้า มืออีกข้างก็กุมมือของเธอเอาไว้ อยากให้เธอสัมผัสได้ถึงกำลังใจ ความห่วงใย ความปรารถนาดี ที่คนแปลกหน้าคนนี้มีต่อเธอ เสมือนหนึ่งพี่สาวกำลังดูแลน้องสาวของตัวเอง  

คนไข้ “ถ้าพี่อยากบอกพี่ก็บอกเถอะ แต่เขาจะเกลียดหนูไหม”

พยาบาล “ไม่มีพ่อแม่คนไหนจะเกลียดลูกของตัวเองหรอกค่ะ ทำใจให้สบายนะ อย่ากังวลไปเลย”

คนไข้ พยักหน้ารับ

ฉันพูดคุยกับแม่ของคนไข้อยู่นาน กว่านางจะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกสาว นางเชื่อมาตลอดว่าลูกสาวเป็นเด็กดี อยู่ในโอวาทของผู้ใหญ่ ถึงได้ไว้เนื้อเชื่อใจให้มารับจ้างกรีดยางกับน้าสาวและน้าเขย ไม่นึกเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ไม่นึกเลยว่าน้องสาวของตนจะละเลยไม่ใส่บุตรสาวของตนจนเกิดเรื่องร้ายแรงแบบนี้

หลังพูดคุยกันทางโทรศัพท์กับผู้เป็นแม่ของสาวน้อย ฉันก็เดินเข้าไปบอกกับเธอว่าแม่ของเธอเป็นห่วงเธอมากและกำลังจะเดินทางมาหาเธอที่นี่ คาดว่าคงมาถึงก่อนรถโรงพยาบาลเล็กน้อย เพราะระยะจากบ้านของแม่เธอมาที่ รพ.สต.สั้นกว่าระยะทางจากโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด หลังได้ฟังที่ฉันบอกว่าแม่จะมาหาแววตาของเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปจากแววตาที่ไร้ความสดใสเริ่มส่องประกายความมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

รอไม่นานนักแม่ของเธอก็มาถึง แรกที่เห็นลูกสาวน้ำตาของผู้เป็นแม่ไหลอาบแก้ม ลูกสาวก็เช่นเดียวกัน ทั้งคู่ต่างพร่ำบอกขอโทษกันและกัน ผู้เป็นแม่พยายามบอกลูกสาวทั้งสะอื้นว่ารักลูกแค่ไหน ลูกสาวก็ขอโทษที่เคยเข้าใจว่าแม่ไม่รักไม่ห่วงใยจนทำให้เกิดเรื่องร้ายแรงกับตัวเอง คนนอกอย่างฉันจึงได้แค่ยืนมองอย่างสะเทือนใจว่าบางครอบครัวกว่าจะแสดงออกว่ารักกันได้ ก็เกือบจะต้องสูญเสีย

พอส่งคนไข้ขึ้นรถเสร็จ มองดูใบหน้าสาวน้อยที่นอนอ่อนแรงอยู่ตรงนั้น ถ้าเปรียบเป็นดอกไม้ ก็คงเพียงแรกแย้มผลิบาน แต่ไฉนยามนี้เจ้าต้องร่วงโรยก่อนจะได้บานสะพรั่ง

 

ผิดที่ใครที่ทำให้ดอกไม้ไม่ได้ผลิบาน

ผิดที่เจ้าดอกไม้หรือไรที่เจ้าช่างสวยชวนมอง

ผิดที่ต้นดอกไม้หรือไรที่ไม่มีหนามคอยปกป้อง

ผิดที่เจ้าของต้นดอกไม้หรือไรที่ไม่ป้องกันหรือห้ามปรามไม่ให้ใครมาเด็ดดอกไม้ไป

ผิดที่คนเด็ดดอกไม้หรือไรที่ไม่ยับยั้งช่างใจรอดอกไม้ให้ผลิบานสมวัย

ผิดที่ใคร ใครที่ทำร้ายเจ้าดอกไม้ดอกน้อย...

Comment

Comment:

Tweet

แถวบ้านมีแม่วัยใสถึง 8 คน
ภายในปีเดียว วัย 14-16 ปี
คิดดีคือ เด็กไม่ทำแท้งกะดีแล้ว

#2 By ปิยะ99 on 2014-04-02 08:08

ดอกไม้หนึ่งดอกจะให้สวยงามคงทน คงต้องดูแลกันหลายฝ่ายใส่ใจสักนิด ดอกไม้คง คงทนให้เราเชยชมอีกนาน

#1 By fhilipda on 2014-03-30 20:17