ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพเล็กๆแห่งหนึ่ง ในยามบ่ายแก่ๆ แดดเปรี้ยงๆ มีคนไข้มารอรับบริการประมาณ 5-6 ราย มีสามรายเป็นคนไข้เด็กมาด้วยหลอดลมอักเสบ นั่งรอต่อคิวพ่นยาอยู่ด้านนอก ซึ่งเครื่องพ่นยาในขณะนั้นมีแค่เครื่องเดียวกำลังพ่นให้เด็กอีกคนนึงอยู่ เดิมมีสองเครื่องแต่พังต้องส่งซ่อมไปหนึ่งเครื่อง
                ขณะที่พยาบาลประจำอนามัย กำลังตรวจคนไข้รายอื่นๆอยู่ ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเด็กน้อยทั้งสามที่นั่งอยู่ด้านนอกห้องตรวจ เพราะทั้งสามคนมีอาการไอแบบไอถี่ๆ และดูเหนื่อยหอบมากกว่าเดิม ทั้งๆที่ตอนเข้ามาตอนแรกอาการไม่มากขนาดนี้ เธอจึงขออนุญาตคนไข้ที่กำลังวัดไข้อยู่ออกมาดูเด็กทั้งสาม
                ทันทีที่เปิดประตูห้องทำงานออกมา กลิ่นบุหรี่แบบฉุนจัดก็ปะทะจมูกจนเธอต้องรีบเอามือปิดจมูก ขนาดเธอเป็นคนปกติยังรู้สึกหายใจลำบากแล้วเด็กป่วยทั้งสามคนนี่ล่ะไม่แย่หรือ เธอจึงรีบจัดแจงให้ผู้ปกครองพาเด็กทั้งสามเข้ามานั่งรอข้างในห้องตรวจ ถึงจะคับแคบแออัดไปสักหน่อย แต่คงดีกว่าให้เด็กทั้งสามทนสูดกลิ่นควันบุหรี่เข้าไปในปอดน้อยๆของพวกเขา
                เธอบ่นเบาๆก็คนไข้ว่า"ใครกันนะมาสูบบุหรี่ในอนามัยใจร้ายจริงๆ ไม่สงสารคนไข้บ้างเลย"
                หลังจากตรวจคนไข้เสร็จ จัดการให้เด็กน้อยอีกคนได้พ่นยา เธอจึงออกเดินสำรวจรอบๆอนามัย จนไปพบเด็กหนุ่มวัยรุ่นในชุดเสื้อเชิตแขนสั้นสีขาว กางเกงขาสั้นสีกากี ยืนจับกลุ่มพ่นควันกันอยู่ใต้ต้นมะม่วงด้านหลังตึก พวกเขามัวแต่ก้มหน้าก้มหน้าจัดการบุหรี่ในมือของตนเองจนไม่รับรู้ถึงการมีตัวตนของพยาบาลเจ้าหน้าที่ประจำอนามัย
               "เด็กๆครับ อนามัยเป็นเขตปลอดบุหรี่นะครับ พวกเธอช่วยไปสูบบุหรี่ที่ด้านนอกอนามัยได้ไหม เด็กที่เขาป่วยเขาได้กลิ่นบุหรี่แล้วอาการเขาแย่ลงนะครับ " เธอบอกให้เด็กวัยรุ่นกลุ่มนั้นย้ายไปสูบบุหรี่ที่อื่น
               เด็กกลุ่มนั้นหันมามองเธออย่างไม่พอใจ หนึ่งในนั้นพูดว่า "หมอห่าอะไรว่ะ มายืนด่าคนไข้ โรงเรียนก็สูบไม่ได้ อนามัยก็ไม่ให้กูสูบ ก็กูจะสูบพวกมึงนี่ยุ่งกับชีวิตพวกกูจัง"
               "ขอร้องล่ะเด็กๆ สงสารคนป่วยบ้างเถอะนะ สวนสาธารณก็มีออกจะกว้างพวกเธอก็ไปสูบตรงนั้นก็ได้นี่ แดดเปรี้ยงๆแบบนี้ไม่มีใครไปออกกำลังกายหรอก ขอร้องละนะย้ายไปสูบที่อื่นเถอะ"
               เด็กหนุ่มมองหน้าแบบไม่พอใจ หนึ่งในนั้นเดินตรงมาคล้ายจะทำร้าย แต่เดชะบุญ พ่อผู้ใหญ่เดินตามเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดี "พวกมึงจะทำอะไรหมอนะ อย่าเชียวนะ กูจับมึงขังกรงเหมือนขังหมาแน่ๆ พวกมึงจะไปดมควันที่ไหนมึงก็ไป ไม่ใช่ที่นี้พวกลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอน" สีหน้าถมึงทึงของผู้ใหญ่บ้านร่างใหญ่บวกกับน้ำเสียงอันเกรียวกราดช่างน่ากลัวยิ่งนัก
              เด็กหนุ่มชะงัก แล้วเดินถอยหลังกลับเข้ากลุ่มไปแม้สีหน้าจะไม่พอใจ แต่ก็ยอมเคลื่อนย้ายออกไปจากอนามัย พอเด็กกลุ่มนั้นเลี้ยวพ้นมุมตึกไป เธอจึงเดินไปเก็บป้ายเขตปลอดบุหรี่ที่เด็กกลุ่มนั้นแกะลงมาจากที่แขวนวางทิ้งไว้ที่พื้นดิน เธอปัดเศษดินออกจากป้ายสีขาวนั้นนิดหน่อยก่อนจะนำไปแขวนไว้ที่เดิม เธอสบตากับผู้ใหญ่บ้านนิดนึงก่อนจะเดินกลับเข้าไปในตึกพร้อมกันอย่างเงียบๆ
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

@theevilaspire ถึงมีป้านห้ามก็จะพยายามสูบ ที่จริงเรามี พรบ.คุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่พ.ศ. ๒๕๓๕ ที่กำหนดบทลงโทษไว้แต่คนก็ไม่กลัวกันนะคะ เพราะโทษปรับแค่ 2,000 บาท จ่ายเงินก็จบ แต่สำหรับเด็กๆเงิน 2,000 มันเยอะพวกเขาเลยกลัวกัน ถ้าเป็นผู้ใหญ่ที่มีเงินแค่นี้เขาไม่กลัวหรอกค่ะ
เดี๋ยวเอาข้อกำหนดสถานที่ห้ามสูบบุหรี่มาลงบล็อกดีกว่า มิ้วๆคงทราบแล้ว แต่คนอื่นๆอาจจะยังไม่ทราบ จะได้ช่วยกันเผยแพร่ความรู้ออกไป

#4 By Death moon on 2014-03-18 16:43

จริงๆ ในประเทศเจริญแล้วหลายแห่งเขาชอบสูบกันมากนะ แต่เขาก็ผ่านกฎหมาย(ทุกที่ห้ามสูบบุหรี่)
คือ จะสูบต้องสูบในที่ๆ จัดไว้ เป็นห้องสูบ หรือ ถ้าพื้นที่สาธารณะจะเป็นโซนสีเหลือง
คนสมัยนี้แย่จริงๆ

#3 By วิหคสีคราม on 2014-03-13 03:22

เราอยู่ในยุดที่ความถ่ายคือความน่าภาคภูมิใจหรือออ

#2 By zuzsaduey on 2014-03-07 07:58

อย่างจะเมนต์แรงๆจังเลยคะ แต่กัวจะไม่สุภาพ และทำร้ายเด็กพวกนั้น
เก็บเงียบไว้ในใจ แล้วไปฝันว่าไปฆ่าพวกมันคืนนี้ดีกว่า 555

#1 By fhilipda on 2014-03-06 22:27